Dive, Drive & Sail around the Caribbean.

Lieve mensen,

Hoe is het bij jullie? Zijn de eerste zonnestralen nu eindelijk ook bij jullie gearriveerd? Wij hadden afgelopen week vakantie ( ja alweer) maar bij ons was het deze week niet al te best.  Hopi awa seru (regen).

Duiken:

Maar het werd weer eens tijd voor een verhaal want er is alweer veel gebeurd de afgelopen weken. Op een dag, een paar weken geleden, heb ik besloten mijn duikbrevet te gaan halen. Eerst wilde ik niet maar nadat ik aan alle kanten overgehaald was heb ik letterlijk de sprong in het diepe gewaagd. Eerst moesten we wat algemene oefeningetjes doen zoals je bril vol laten lopen met water, dit was mijn favoriete oefening NOT... Zouthappen heb ik die dag genoeg gedaan. Uiteindelijk had onze meneer van het duiken vertrouwen in ons en mochten we de eerste dag al 12m duiken. Het was echt fantastisch. Zulke mooie vissen & koraal gezien. En ik ben zo blij dat ik het gedaan heb. 2 dagen later had ik mijn brevet in de pocket.  Ik mag me nu officieel open water diver noemen en 18m diep duiken. Super toch? Natuurlijk heb ik hiervan ook al gebruik gemaakt en zijn we vorig weekend  onverwachts naar Bonaire geweest.

Bonaire:

We gingen met de Insulinde, dit is een grote zeilboot waarmee ik samen met Bert ook al naar klein Curaçao was geweest. Captain Phil is de grote man daar aan boord en hij is een echte kapitein. Hele dag een beetje biertjes drinken en in heel plat Amerikaans Engels vieze grappen maken zodat de helft van ons het toch niet verstaat en gewoon ja zegt. Bonaire was een stukje varen.  Op de boot hebben we lekker gelegen en we hebben zelfs nog wilde dolfijnen gezien! Super mooi. 6 uur later kwamen we dan eindelijk versuft door een overdosis aan reispillen aan. En moesten we nog even op de boot wachten omdat de paspoorten bij de immigratiedienst afgegeven moesten worden. (Die van Yfke en mij zijn daar overigens nooit aangekomen dus wij zijn illegaal op Bonaire geweest, klinkt wel heftig toch? ) Toen mochten we er eindelijk af en hebben we door Kralendijk ( de hoofdstad van Bonaire) gelopen.  Er waren een paar leuke kleine winkeltjes waar we als toerist natuurlijk onze slag hebben geslagen. Ik heb er weer een paar oorbellen bij! S'avonds wilden we op tijd gaan slapen want voor de dag erna hadden we besloten te gaan duiken ( voor het eerst alleen... spannend). Dus hadden we onszelf uiteindelijk geïnstalleerd boven op het dek onder een mooie sterrenhemel toen de plaatselijke discotheek besloot om een feestje te gaan bouwen. Het resultaat was dat we ons bedje uitgedreund werden en we uiteindelijk was het om 3 uur stil. Dus wij zijn heerlijk gaan slapen maar uiteindelijk werden we om half 6 bruut gewekt door een verfrissende harde regenbui. Dus slapen is niet echt gelukt maar het was wel heel gezellig met z´n allen. De volgende dag gingen we dus duiken. Het was echt gaaf om met z'n vieren de onderwaterwereld te bekijken. We hebben ook nog schildpadden gezien. S' middags hebben we een tour met de auto over Bonaire gemaakt! Wat me opviel is dat daar alles nog zo heerlijk rustig is en het ruikt er heerlijk fris. Op Curaçao stinkt het nogal naar de olieraffinaderij en de uitlaatgassen van alles auto´s. We hebben hele mooie dingen gezien zoals zoutpannen, oude slavenhuisjes, flamingo´s, mooie natuur en gezellig met z´n allen gegeten. Ik had wel medelijden met de mensen die achterin onze auto moesten zitten want we hadden ons met z´n 6-en in een niet al te grote auto gepropt. Gelukkig was ik deze dag chauffeur.  De volgende dag hebben we nog gesnorkeld op klein Bonaire en toen was het alweer tijd om naar huis te gaan. Maar ik kan terug kijken op een geweldig mooi en gezellig weekend!

Papiamentse les:

Voordat ik naar Bonaire ging heb ik nog een poging gedaan om Papiamentse les te volgen.  Op een vrijdagmorgen besloot ik dan ook samen met Chris en Yf mee te gaan naar Gerda. Ik had hier en daar al wat verhalen gehoord over deze vrouw maar toen ik haar in het echt zag en meemaakte moest ik van binnen toch wel een beetje lachen. Haar huis leek meer op een museum dan op een standaard woonkamer want alle muren waren beplakt met allerlei krantenknipsels en theorieën over de Papiamentse taal. Ik kon dus al moeilijk mijn aandacht erbij houden want mijn ogen wilden zien wat er allemaal op de muren stond. Toen begon de les, Gerda steekt de ene sigaret na de andere op en volgens mij niet alleen sigaretten want ze houd er hier en daar wat onrealistische ideeen op na. Zo wordt volgens haar Papiaments de nieuwe wereldtaal. Heeft ze in een droom een visioen gekregen en van daaruit de dobbelsteentheorie ontwikkeld waarmee ze ons les geeft. Op zich was het wel een goede droom want er zit wel enige logica in,  alleen doe je er even over om het door te hebben. Ik heb dus serieus op een middag mijn dobbelstenen uitgeknipt en in elkaar zitten plakken die Gerda netjes voor me uit had geprint. Ik weet niet of ik Gerda nog vaak ga zien, ik denk dat ik het maar bij mijn eigen kindertjes hou die mij helpen mijn Papiamentse vocabulaire aan te vullen.  En als ik me echt verveel ga ik een potje dobbelen met de dobbelstenen van Gerda.

Salsadansen:

Met salsadansen heb ik ondertussen level 2 bereikt. Maar het dansen krijgt nu wel een niveau wat mijn benen niet altijd aankunnen. Soms struikel ik over ze of doe ik pasjes precies andersom. Maar uiteindelijk met een beetje hulp hier en daar haal ik telkens het einde van de les weer! En elke les heb het weer naar mijn zin gehad. Ik heb er ook een nieuwe aanbidder bij.  Zelf noem ik hem junkie xs.  Hij lijkt op een wandelende schoorsteen en is 19 jaar oud. Daar kwam ik achter toen hij aan mij vroeg hoe oud ik was en toen hij tot de conclusie kwam dat ik dan wel iets te oud voor hem was. Maar hij gaf niet op want hij wilde alleen maar met mij salsadansen de hele avond. Ik heb van alles geprobeerd maar tevergeefs, uiteindelijk heeft Yfke me gered!

Als afsluiter:

Laatst lag ik met Yfke op een vlotje midden in de zee te filosoferen. We gingen bedenken of we in de tijd dat we hier waren veranderd zouden zijn, en of dit op zou vallen als we terug komen. Ik denk wel dat ik hier en daar wat veranderd ben en hieronder zal ik mijn conclusie beschrijven.

• - Omdat hier alles zo relaxt en rustig is en ik hier haast nooit op hoef te schieten, fiets ik denk ik nog langzamer naar school als ik terug ben. (succes roomies)
• - Doe ik nog langer over mijn boodschappen dan normaal.
• - En denk ik dat alles wat vandaag niet lukt morgen wel weer goed komt.
• - Stoot ik nog steeds overal tegenaan. Want dat heb ik nog niet afgeleerd.
• - Ben ik niet meer bang voor alle beesten onder water.
• - Besef ik nu helemaal hoe belangrijk iedereen voor me is als je zover bij ze vandaan bent.
• - Ga ik voortaan niet langer dan 2 weken in mijn eentje (zonder mijn lieve vriendje) weg.
• - En ik hoop dat ik in Nederland net zo mag blijven genieten van kleine dingen zoals hier.

Bedankt allemaal voor alle lieve kaartjes, mailtjes, krabbels, pakketjes. Ik denk aan jullie en het is heel fijn om te merken dat er ook heel veel aan mij denken! Dankjewel....

Geniet van de zon die waarschijnlijk bij jullie steeds meer gaat schijnen en tot over  5 weken!

Sunchi Henrieke

I'm still alive

Het schaamrood staat me op de kaken!  Ik heb al tijden geen verhaal getypt! Maar hier is dan weer een update!  Uiteraard had ik het veel te druk met andere dingen want ja zelfs hier worden er dingen van me verwacht.. echt..;)

Hier even in het kort wat ik doe zoal in een week:

7x slapen, eten, douchen.

6x met bert skypen

5x naar het strand

4x dagen stage

3 x in de week hardlopen

2x naar een happy hour

1x salsamoves leren

En natuurlijk moet ik hier ook nog wel eens afwassen (bah), boodschappen doen en mijn kamer opruimen.

Maar de afgelopen 2 weken is Bert geweest, wat was het heerlijk om mijn lover weer in de armen te vallen.En wat was het totaal niet leuk om hem weer te laten gaan. Momenteel begeef ik me in de afkickfase hiervan. Maar, we hebben we 2 super heerlijke weken gehad en heel veel leuks gezien en gedaan! Genieten, genieten.  

O ja de auto update (ik weet dat hier liefhebbers voor zijn): nu nummer 7 en aankomende donderdag krijgen we nummer 8. Bijzonderheden: ramen kunnen niet open en auto valt uit als de airco aanstaat en je tegelijkertijd remt. Stel je voor, hoeveel (bijna op de auto voor je) botsingen dit veroorzaakt. Maar Yfke neemt haar taak serieus en weet precies wanneer ik ga remmen en zet dan snel de airco uit! Klasse!

Op stage gaat het ook erg goed. De kinderen zijn al aardig aan ons gewend en bij sommigen zien we ook echt al vooruitgang. Dit zie je dan vooral in sociale vaardigheden terug zoals; hulp vragen aan de ander, samenwerken, oogcontact maken, grenzen aangeven, initiatief nemen etc. Dat zijn een aantal thema's waar we mee werken. Er zijn er ook een paar bij waar we nog even over moeten brainstormen want die moeten we nog even uit een "andere" wereld zien te halen.  De wereld van de grote dinosaurussen, de blauwe kikkers en roze olifantjes.

O ja ik ben samen met Bert naar klein Curaçao geweest! Dit is een klein eilandje waar eigenlijk alleen een verroeste vuurtoren staat en een paar palmbomen,  maar de zee en het strand is ontzettend mooi. Ook de tocht er naartoe was genieten. Lekker op een bootje dobberend over de zee. We hebben daar gesnorkeld en schildpadden gezien! Echt tof.  Het snorkelen heb ik trouwens sowieso wel wat meer ontdekt toen Bert hier kwam.  Met hem aan mijn zijde voel ik me toch veilig want je weet maar nooit wat er uit die donkere dieptes opdoemt;) En hij verslaat al die enge beesten wel met zijn flippers van 2 meter. ( zulke grote had ik nog nooit gezien). Het is onderwater hier soms zo ontzettend mooi. Ik heb al zoveel kleurige en mooie vissen gezien. Jammer dat ik ze niet kan vastleggen.

Verder heb ik de Christoffelberg ondertussen al twee keer beklommen, één keer met mijn roomies en een keertje samen met Bert. De tweede keer was wat spectaculairder aangezien het geregend had en alles blubberig en glad was maar we hebben de top gehaald, zie foto's!

Maar goed niet altijd alles gaat voor de wind want ook de momenten komen dat ik iedereen heel erg mis! Daarom gewoon allemaal lekker blijven skypen, mailen, krabbelen enzo want ik vind het super om van iedereen te horen. Gelukkig gaat het meestal altijd weer snel over maar het is er wel af en toe! En mijn moeder heeft gelijk gekregen,  ik  heb nu officieel de status familliehuismu(t)s gekregen.

Ik heb ook nog leuk nieuws. De kat die mij terroriseert(de anderen vinden hem wel leuk) heeft vlooien. Hij heeft ook een jonkie (die vind ik nog wel lief) want die onderneemt tenminste nog geen pogingen om mijn eten voor mijn neus weg te kapen. Dan is er nog een kindje bij ons op stage die heeft schimmel ( dat schijnt besmettelijk te zijn) wel super zielig maar toch ook een beetje vies. In het ergste geval moet je haar eraf geknipt worden ( en dat is super erg!!!) Maar altijd blijven lachen.

Maar tot nu toe zitten de kriebels nog tussen mijn oren en ik hoop dat ze daar blijven.

Als laatste heb ik nog samen met Yfke het Kura Hollanda museum bezocht waar vooral veel te zien is over de slavernij.  Echt heel interessant en leerzaam. Maar ook echt vreselijk om te zien hoe er in die tijd de donkere mensen werd omgegaan. Ik zou me haast schamen dat ik afstam van die blanke monsters. Gelukkig is de slavernij ergens in 1800 afgeschaft maar het moet een vreselijke tijd zijn geweest. Trouwens ik dacht altijd dat Michiel de Ruyter ( die man die op onze boulevard van Vlissingen staat) een held was. Want dat ben je toch als je een standbeeld krijgt? Hij heeft heldhaftige dingen gedaan maar helaas steunde hij met zijn acties de slavenhandel. Afijn mijn held is hij niet meer;) Nu blijft alleen mijn vader nog over.

Nou hopelijk zijn jullie weer een beetje op de hoogte! Mijn nieuwe update zal sneller volgen (beloofd) En ik ben trouwens bijna op de helft van mijn avontuur!! Nog 9 weken en dan kom ik alweer terug, dus geniet nog even van de rust allemaal;)

Ayo en een dikke knuffel voor iedereen die er eentje wil!

Viva la vida

Wat gaat de tijd super snel! We zijn nu alweer bijna een maand hier op het eiland.Het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik glibberend met m´n fietsje door de witte straten van Zwolle/Kampen reed. Maar het bevalt me toch goed dat ik m'n Uggs ingeruild heb voor slippertjes.

Vanochtend ben ik langs geweest bij een soort van gemeentehuis waar ik mijn verblijfsvergunning aan moet vragen. Deze krijg je niet zomaar hier, daar moet je wel een paar keer voor op en neer. En gelukkig ben ik nog steeds mezelf, ik ben namelijk weer iets vergeten. Ik moet mijn studentenpas vanuit NL hebben en deze ligt nog fijn in Bert z'n keukenla.  Dus voordat ik mijn verblijfsvergunning krijg ben ik denk ik al weer terug in Nederland. Maar toch leuk om daar elke keer weer in de rij te staan.  Terwijl ik daar stond verbaasde ik me weer over de diversiteit aan mensen hier op het eiland. Venezulanen, Colombianen, Jamaicanen, Chinezen ( of iets wat er op lijkt), Nederlanders echt gewoon één grote multi culti bijeenkomst. En als je dan ondertussen al die mensen gaat observeren is de tijd ook zo voorbij;) Ben ik ook nog gelijk bezig met een competentie voor school.

Vanmiddag zijn we even Otrabanda in geweest. Dit is het andere deel van het centrum van Willemstad wat gescheiden wordt door de pondjesbrug(voetgangers) en de hele grote Wilhelminabrug (auto's ) Erg leuk om deze kant van de stad te zien. Hier leven de mensen meer op straat dan in Punda, het is echt meer een volksbuurt. Punda is meer gericht op de toeristen die met gigantische cruiseschepen aankomen. Hier zitten dan ook allemaal dure winkels zodat de toeristen daar flink kunnen inslaan. Waarvoor kom je nu eigenlijk op vakantie zou je denken? Maar blijkbaar is een lacoste polo uit Curaçao toch specialer dan gewoon uit Amerika. Aan de andere kant is het natuurlijk wel een bron van inkomsten voor de Antillianen en dat is ook belangrijk. Maar ik vind het zo jammer dat die gigantische boten het stadsaanzicht van Willemstad naar mijn idee verpesten.

Verder hebben we vanmiddag onze carnaval outfit bij elkaar geshopt! We zijn uiteindelijk een mooi geheel geworden met z'n vieren haha. Hier hoef je tenminste niet van die rare apenpakjes aan maar als het maar fleurig en glitter en glamour is. De mensen zijn hier al weken, misschien zelfs wel maanden aan het voorbereiden en het is echt het feest van het jaar hier. Als je door de straten rijdt waar de optocht langskomt hebben heel veel mensen al hun stoel of bank aan de kant van de weg gezet en vastgemaakt met kettingen.  Ik ben heel benieuwd hoe het zal gaan allemaal.

Even een update over auto nummer 3. Hij houdt het zowaar al 2 hele weken vol. Naja we komen in ieder geval elke keer weer weg,  ook al hebben we regelmatig startkabels nodig. Maar goed dan blijft mijn autokennis tenminste ook nog een beetje up to date hé pap? En hij heeft s' ochtends wat opstartproblemen maar voor de rest een prima autootje.

En onze villa wordt opnieuw geschilderd. Yf en ik hebben bedacht dat het huis wel roze mag worden a la Corpus! Maar ik weet natuurlijk niet of onze mannen dat kunnen waarderen. Ahoewel, Jaapie heeft ook een roze fotocamerahoesding. Dus misschien stemt hij voor;) Maar voordat ons huis geschilderd kan worden moest eerst alle verf eraf. Dit deden ze met een apparaat wat volgens mij werkte op een alligator ( spreekfoutje) ik bedoelde dus een aggregaat en daarmee spoten ze alle verf van de muur. Aangezien wij geen ramen hebben hadden ze deze netjes afgeplakt met plastic, maar toen Yfke en ik s'middags terug kwamen hadden we het idee dat er al een tsunami geweest was op Curaçao. Heel de kamer was kletsnat en een heleboel spullen dreven door de kamer.

Even over die Tsunami, het eiland was hier een beetje in rep en roer want er zou volgens één of andere profetes uit de Dominicaanse republiek morgen een tsunami komen. Yfke en ik hebben maar besloten dat we morgen op de Christoffelberg gaan zitten. Die is 252 meter hoog dus dan komt het vast goed.

En nu wil ik iedereen heel erg dankjewel zeggen voor alle lieve en leuke berichtjes op mijn site. Dat waardeer ik echt heel erg. Het is leuk om iets te horen van iedereen als je aan de andere kant van de wereld zit. Niet dat ik me hier verveel maar jullie zijn toch mijn enige contact met het koude Nederland! Dus gewoon lekker blijven krabbelen, skypen, berichtjes typen, mailen etc.

Ik vind het leuk dat jullie allemaal af en toe aan me denken en dat doe ik ook zeker aan jullie!

O ja wat ik helemaal vergeten ben, ik heb deze week voor het eerst een salsales meegemaakt. Ik was de vrijdag ervoor aangestoken tijdens het stappen. Salsa hoort hier echt bij de cultuur en het is ook heel normaal dat er iemand op je afkomt tijdens het stappen om te vragen of je met diegene wil dansen. De eerste keer dat er een grote donkere man op me afkwam heb ik nog een stapje achteruit gedaan maar een paar martini's en een volgende grote donkere man later heb ik de stap gewaagd. En het was hartstikke leuk. Je moet gewoon een beetje mee bewegen en dan gaat de rest vanzelf. ( trouwens ik heb toestemming van Bert hoor;) )

Maar na die avond dacht ik dus, ik wil het veel beter kunnen en zijn we op salsales gegaan. Echt leuk. Volgende week de tweede les.

Verder heb ik ook nog een serieus leven met stage, supervisie en huishoudelijke taken. Morgen hebben we een sportdag georganiseerd op onze school. We zijn druk bezig met het geven van therapie. Bij de kinderen die NL of Engels praten zijn we al echt met therapie bezig maar bij de kinderen die alleen Papiamentu praten is dit nog te lastig omdat je niet echt op situaties in kunt gaan die zich voordoen. Maar het komt vanzelf, het leren gaat snel en het communiceren met taal gaat steeds beter maar met handen en voeten communiceren daar zijn we pas echt helden in geworden.

Nou ik ga er weer vandoor, ik hoor wel weer van jullie allemaal! Laat een berichtje achter dat vind ik heel leuk!

Sunchi  Henrieke

Mi papia un tiki Papiamentu aki.

Het leven als blanke vakantieganger is voorbij en het echte leven is begonnen met een bruin randje is begonnen.  4 dagen in de week om 06:15 ons bed uit, wat zwaar;).

Stage was erg leuk deze week. We zijn nog niet begonnen met het geven van therapie maar hebben vooral meegedraaid in de klassen zelf. Papia Papiamentu ( praten van Papiaments) gaat steeds beter.  Ik kan me al aardig verstaanbaar maken en anders zeg ik gewoon mijn standaardzin; mi no sa ( ik weet het niet).  Wat zo leuk is, is om al die leuke en maffe trekjes van sommige kids te zien. Zo is er één jongetje helemaal geobsedeerd is door mijn haar. Zodra hij me ziet stormt hij op me af en na 5 minuten is mijn kapsel ontploft omdat hij er de meest mooie creaties in heeft gemaakt. Ook draait er eentje continue rondjes en een ander geeft de hele dag handkusjes. Dus liefde kom ik niet tekort hier;) De kinderen zijn veel aanrakeriger dan in NL naar mijn idee. De juffen knuffelen de kinderen gewoon, of die kids geven de juf een kus. En ook ik ben al platgezoend. Het tegenovergesteld hiervan is, dat een corrigerende tik geen uitzondering is. Als ze niet luisteren worden ze gewoon even goed vastgepakt, maar echt alleen als het nodig is!

Natuurlijk heb ik ook nog leuke dingen gedaan. Ik heb voor het eerst van mijn leven op een wakeboard gestaan.  Super vet!! Ik heb er een nieuwe verslaving bij maar wel een dure!

Ook zijn we deze week naar super mooie strandjes geweest. Van die kleine baaitjes waar helemaal niet veel mensen zijn en waar het zo mooi is. Op één strandje kun je super goed snorkelen, ik  hou helemaal niet van vissen  maar ze waren te mooi om er niet naar de kijken. Yf en ik hebben nu ook een snorkel dus we kunnen de mooie onderwaterwereld van Curaçao gaan ontdekken. Helaas heb ik één huisgenoot die er zijn hobby van heeft gemaakt mij gek te maken door te zeggen dat hij murene´s ziet en nog allerlei enge vissen die eruit zien als draken....  Het resultaat ik durf eerst 2 uur het water niet in en mijn andere huisgenoot moet me haast therapie geven om mijn angst te overwinnen;)

Afgelopen vrijdag waren hier verkiezingen. Dit is echt een heel festijn hier. De meesten mensen binden een vlag aan hun auto voor de partij waar ze voor stemmen en veel daarvan gaan tuuterend de stad door. De uitslag gaat hier en daar ook een beetje mis en het schijnt dat er wel gesmokkeld wordt met het tellen van de stemmen.  

En.. nu ik dit aan het typen ben begint het keihard te regenen. Het is hier dus niet altijd mooi weer....

We hebben ook een andere auto! We dachten dat onze eerste auto al een wrak was maar dat was een limousine vergeleken bij de auto die we nu hebben.  Ons nieuwe autoritaire hoogstandje maakt zelfs als je stil staat gigantisch veel toeren, de rem werkt amper,  en we hebben een snelheid als van een bejaarde omdat we anders niet op tijd stil staan. Ook de km teller, toerenteller etc werkt niet, sommige deuren kunnen niet open. Als je de koppeling in trapt doe je gelijk aan krachttraining voor je kuiten. De gordel is ook stuk dus eigenlijk rijdt ik mijn ondergang tegemoet denk ik.  Maar we komen vooruit en dat is momenteel het enige wat telt. Vol verwachting kijken we uit naar onze volgende racewagen.

O ja we hebben ook een huisdier!! Mambo, een poes die is aan komen waaien en die we nu elke dag hondenvoer geven. Hij vindt het blijkbaar lekker want hij blijft terugkomen. We denken alleen dat hij kleintjes heeft dus wie weet staan er over een paar weken nog 6 mambo's op de stoep! Ach dat zien we dan wel weer.

Nou dit was het weer voor deze week! Ik ga me bikini maar eens van de waslijn halen en een duik nemen in een heeeeeeele mooie blauwe zee!!

Liefs vanuit de Penstraat.

Poko poko

Hoi Allemaal
Was ik weer! Maar nu met een echt verhaal! Wat hebben we de afgelopen dagen al leuke dingen gezien en meegemaakt. Vanochtend zijn Yf en ik op onze stage wezen kijken. Super schattige kindjes die ons echt heel lief verwelkomden, van sommige kregen we zelfs al een dikke knuffel. Ook de mensen op onze stageschool zijn heel aardig en ik voelde me gelijk welkom. Aanstaande maandag gaan we officieel beginnen, dus dat word de komende dagen nog even Papiaments stampen.

Verder is de jetlag nu wel redelijk voorbij, ik heb er ook niet heel erg veel last van gehad maar ik ben wel elke ochtend vroeg wakker. Ook zijn we elke dag nog heerlijk naar het strand geweest maar blanku + zon = ellende. We waren allemaal iets te enthousiast van start gegaan en zijn nu net zo rood als ons huis! Ook houden Yfke en ik een wedstrijd wie de meeste muggenbulten heeft. De stand is nu 29 voor Yfke en 31 voor mij. Gaat lekker dus.

Het valt me alles mee met hoe veilig ik me hier voel. We hebben wel hekken voor de deuren en je moet niet s' nachts in je uppie over straat gaan lopen maar dat is redelijk logisch lijkt me. Maar met 2 mannelijk bodyguards ( ik bedoel brede huisgenoten) komt het helemaal goed.We hebben gisteren een to do list gemaakt met alles wat we nog willen doen. En dat is veel. Er zijn hier zoveel leuke dingen om te zien, te doen en mee te maken. Als eerste gaan we volgende week wakeboarden. Ook willen Yf en ik gaan sporten hier, waarschijnlijk spinning en hardlopen.

Wat ik ook zo maf vond is dat ik de eerste dag door de supermarkt liep en gewoon mijn vertrouwde calvé pindakaas zag staan maar nog 100000 dingen die ik gewoon ook in Nederland koop. Dit wist ik natuurlijk wel van tevoren maar toch is het gek als je zover van huis bent!

We hebben ook al heerlijk van de Antilliaanse sfeer mogen genieten, we wachten al dagen op onze auto maar het schiet allemaal niet zo op. Poko poko zeggen ze hier (rustig , rustig) dus we hopen maar dat hij vanavond echt komt want zonder auto kun je hier niet zoveel. Ze scheuren hier trouwens wel lekker allemaal maar ik denk dat ik daar niet zoveel moeite mee heb om aan de wennen.

Als laatste wil ik nog even vermelden dat ik waarschijnlijk over ga stappen naar een andere site voor mijn reisverhalen. De reden is omdat ik op deze site maar 10 foto's in totaal kan plaatsen. Dat lijkt me wat weinig voor 4 maanden. Dus waarschijnlijk krijgen jullie binnenkort een mailtje dat ik overgestapt ben.

Om nog een beetje in de sfeer te komen een paar foto's!!

Tot snel maar weer!

Ayo Henrieke

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Henrieke

We zijn er!!

We zijn er!

Hallo lieve allemaal,
Hier even een heel kort berichtje vanuit het zonnige Curacao!
Na een reis van ongeveer 10 uur zijn we aangekomen op Hato. We gaan nu nog even snel boodschappen doen, een auto fixen en lekker relaxen en er volgt snel een uitgebreidere update!

Liefs